Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków

Zmarł Jacek Smagowicz

    W czwartek 27 stycznia br. zmarł w Krakowie Jacek Smagowicz - były działacz opozycji antykomunistycznej i członek NSZZ "Solidarność", kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski, członek Stowarzyszenia im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego oraz stowarzyszenia Wolność i Niezawisłość, założyciel krakowskiej Chorągwi Zakonu Rycerzy Jana Pawła II.

Józef Wieczorek

Jacek Smagowicz zmarł w wieku 78 lat

Jacek Smagowicz zmarł w wieku 78 lat

    Na wszystkich portalach informacyjnych Krakowa ukazały się informacje na temat o śmierci Jacka Smagowicza – Człowieka, który wierzył w Boga, kochał Ojczyznę i nie bał się mówić prawdy. W ostatnich latach szczególnie utożsamiał się z krakowską Chorągwią Zakonu Rycerzy Jana Pawła II. W tym stroju występował na wielu uroczystościach w Krakowie i Małopolsce. Latem 2020 r. Jacek Smagowicz udzielił Niedzieli obszernego wywiadu. ( tu link: https://www.niedziela.pl/artykul/149618/nd/Wspolnota-serc-i%C2%A0umyslow)

    Pogrzeb śp. Jacka Smagowicza odbędzie się w środę 2 lutego. Msza św. żałobna w intencji zmarłego zostanie odprawiona o godz. 12. 00 w bazylice Mariackiej. Z kolei o 13. 45 spod bramy głównej Cmentarza Rakowickiego wyruszy kondukt pogrzebowy, który odprowadzi zmarłego do grobu rodzinnego na miejsce wiecznego spoczynku.

Reklama

    Jak przypominają media, Jacek Smagowicz urodził się w lipcu 1943 r. w Warszawie, ale swoje życie zwiazał z Krakowem, gdzie ukończył III LO (1963). W latach 1963-1965 studiował historię w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Działalność opozycyjną rozpoczął w 1968 r. Został zatrzymany po akcji ulotkowej potępiającej interwencję Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. W 1977 r. uczestniczył w czarnym marszu po śmierci Stanisława Pyjasa. Od 1976 r. był współpracownikiem KOR/KSS KOR, a od 1979 r. KPN. Brał udział w manifestacjach niepodległościowych, kolportował niezależne wydawnictwa, m.in. „Głos”, „Opinia”, „Robotnik”, „Jedność Stoczniowa”.

    Od września 1980 r. należał do Solidarności, był członkiem a następnie przewodniczącem komisji zakładowej w Polmozbycie. Po 13 grudnia 1981 r. organizował strajk okupacyjny w zakładzie, do 16 grudnia uczestniczył w strajku w Nowohuckim Przedsiębiorstwie Instalacji Przemysłowych Montin. 17 grudnia został zwolniony z pracy za zorganizowanie strajku.

    W latach 1981-1989 współorganizował pomoc dla represjonowanych, był członkiem i animatorem Konfraterni Robotniczej w kościołach Arka Pana w Nowej Hucie, św. Maksymiliana Marii Kolbego w Mistrzejowicach, Matki Bożej Pocieszenia w Juszczynie koło Makowa Podhalańskiego.

Reklama

    14 czerwca 1982 r. został internowany i zamknięty w ośrodku odosobnienia w Załężu koło Rzeszowa i Uhercach. Zwolniono go 1 października 1982 r. 23 lutego 1983 r. został skazany w trybie doraźnym na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu.

    Od 1983 r. współorganizował Msze sw. w intencji ojczyzny, w 1984 r. był jednym z liderów Ruchu Odwaga i Prawda im. ks. Jerzego Popiełuszki. W latach 1984-1995 uczestniczył w rocznicowych Marszach Szlakiem I Kompanii Kadrowej. Współorganizował manifestacje i akcje protestacyjne w Krakowie. Był wielokrotnie zatrzymywany i karany grzywnami przez kolegia ds. wykroczeń.

    W latach 1988-1990 brał udział w reaktywowaniu struktur Solidarności, od 12 września 1988 r. należał do jawnego Regionalnego Komitetu Solidarności Małopolska. Był też członkiem Społecznego Komitetu Budowy Pomnika ku Czci Górników KWK Wujek w Katowicach, a od 1 lutego 1990 r. przewodniczącym Małopolskiego Oddziału Społecznego Komitetu Budowy Pomnika ku Czci Górników KWK Wujek.

    W lipcu 1989 r. wrócił do pracy w Polmozbycie. W latach 1989-1995 był przewodniczącym komisji zakładowej Solidarności, od 1990 r. członkiem Zarządu Regionu Małopolska (do 1995 r. w prezydium ZR), w latach 1992–2010 współautorem programu Solidarności.

    Od 1990 r. wchodził w skład Wojewódzkiej komisji kwalifikacyjnej ds. weryfikacji b. funkcjonariuszy SB w Krakowie. W latach 1990-1992 był członkiem Wojewódzkiej Rady Zatrudnienia w Krakowie. W 1990 r. współorganizowal postawienia krzyża katyńskiego przy kościele św. Idziego w Krakowie. Od 1992 r. działał w Fundacji Solidarni Solidarnym (w latach 1994-1995 jako przewodniczący Rady Fundacji). Od 1992 r. był członkiem Naczelnej Rady Zatrudnienia, a w latach 1994-2002 Rady Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

    Koordynował pomoc Zarządu Regionu Małopolska Solidarności dla Czeczenii, a od 1995 r. był członkiem Rady Programowej Czeczeńskiego Ośrodka Informacji w Krakowie. W 1995 r. należał do grona inicjatorów postawienia pomnika Ofiar Komunizmu na cmentarzu Rakowickim. W kwietniu 2011 r. przeszedł na emeryturę.

    Od 2016 r. należał do Stowarzyszenia im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego oraz stowarzyszenia Wolność i Niezawisłość. W 2016 r. założył krakowską Chorągiew Zakonu Rycerzy Jana Pawła II. Wchodził w skład Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa przy oddziale IPN w Krakowie, a także Wojewódzkiej rady konsultacyjnej ds. działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych w Krakowie.

    Był autorem publikacji w czasopismach: „Tygodniku Małopolskim” (1990-1995), „Tygodniku Solidarność” (1990-1997), „Biuletynie Informacyjnym KK NSZZ Solidarność” (od 1992), „Rynek Pracy” (od 1998).

    Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016), medalem Zasłużony dla NSZZ Solidarność Regionu Małopolska (2002). W 2020 r. IPN przyznał mu tytuł Świadka Historii.

2022-01-28 18:36

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polski rzymianin

Niedziela Ogólnopolska 5/2020, str. 46-47

[ TEMATY ]

rozmowa

Prof. Jerzy Miziołek

Stanisław August Morawski

Stanisław August Morawski

W Rzymie zmarł nestor włoskiej Polonii Stanisław August Morawski. Jednym z jego polskich przyjaciół był prof. Jerzy Miziołek, który wspomina swojego przyjaciela w rozmowie z Włodzimierzem Rędziochem.

Włodzimierz Rędzioch: Odejście Stanisława A. Morawskiego napełnia jego przyjaciół głębokim smutkiem i zobowiązuje do chwili wspomnień. Znałeś go przez wiele lat. W jakich okolicznościach się poznaliście?

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ

Majowa wędrówka szlakiem sanktuariów maryjnych Ukrainy: Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Krysowicach

2022-05-26 07:45

[ TEMATY ]

Ukraina

krysowice.at.ua

Nasza majowa wędrówka powoli zmierza ku końcowi. Jednak jako wytrwali pielgrzymi nie zatrzymujemy się, bo chcemy odwiedzić dziś Krysowice, a jest to wioska, która leży 3 km od Mościsk na trasie do Sambora. Przypomnę, że 10 maja byliśmy w Mościskach, gdzie pokłoniliśmy się Matce Bożej Nieustającej Pomocy. Dziś powracamy w te okolice.

Pierwsze wzmianki o Krysowicach sięgają 1440 roku, chociaż przyjętą datą lokacji jest rok 1469. Miejscowość otrzymała swoją nazwę od staroruskiego szlacheckiego rodu Krysów. Do 1914 roku właścicielami Krysowic był polski, szlachecki ród Stadnickich, który miał w posiadłości pałac z zamkową kaplicą. W okresie I wojny światowej wojska sowieckie zniszczyli pałac Stadnickich, ale kaplica została nieuszkodzona. Podczas okupacji niemieckiej w końcu 1939 roku pałac został podpalony, wraz z nim zniszczeniu uległy także mury kaplicy. Również okupacja sowiecka dokonała dalszych zniszczeń, bowiem kaplicę zamieniono na magazyn środków chemicznych. Upływ czasu powoduje dalsze zniszczenia: zawalony dach, a chemikalia zrobiły swoje. Przez dłuższy czas kaplica stała w ruinach, dopiero po 1990 roku zaczęto starania o przyznanie tego skromnego gmachu mieszkańcom Krysowic. Chęć i zaangażowanie krysowian pomogły odzyskać kaplicę.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję