Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Diakon znaczy sługa

Kto może zostać diakonem? Czym zajmuje się diakon? Oprócz ogólnych wskazówek, Kościół daje też kryteria szczegółowe.

Niedziela szczecińsko-kamieńska 24/2022, str. VIII

[ TEMATY ]

święcenia diakonatu

Archiwum seminarium

Dk. Jakub Sierociński i dk Marek Kuligowski (od prawej)

Dk. Jakub Sierociński i dk Marek Kuligowski (od prawej)

Kandydat przyjmuje święcenia „nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi” (Sobór Watykański II, Konstytucja, Lumen gentium, nr 29). Osoba przyjmująca pierwszy stopień sakramentu święceń staje się diakonem.

Wskazania kto może zostać diakonem daje Pismo Święte, opisując jakimi kryteriami kierowali się apostołowie przy wyznaczaniu kandydatów: „Wybierzcie więc, bracia, siedmiu mężczyzn, cieszących się dobrą opinią, pełnych Ducha Świętego i mądrości! Im zlecimy to zadanie” (Dz 6, 3-4). Także św. Paweł w liście do Tymoteusza pisze: „Diakonami również powinni być ludzie godni szacunku, nieobłudni, którzy nie nadużywają wina i nie są chciwi brudnego zysku. Powinni strzec tajemnicy wiary w czystym sumieniu. Najpierw niech będą poddani próbie, a gdy się okaże, że są bez zarzutu, niech będą dopuszczeni do pełnienia posługi diakonatu” (1 Tm 3, 8-10). Takimi cechami powinni się odznaczać ludzie, chcący przyjąć te posługiwanie.

Oprócz ogólnych wskazówek, Kościół daje też kryteria szczegółowe. Powszechną jest wiedzą, że święcenia może przyjąć tylko ochrzczony i bierzmowany mężczyzna, który wcześniej przeszedł należytą formację. Kodeks Prawa Kanonicznego wymienia nieprawidłowości, które zamykają drogę do święceń i tzw. przeszkody zwykłe np. popełnienie apostazji, herezji albo schizmy. Przeszkodą zwykłą jest natomiast zawarcie małżeństwa (chyba, że chodzi o diakonat stały) lub sprawowanie urzędu zakazanego duchownym.

Mając już rozeznanie w tym kto może objąć omawiany urząd, możemy zadać następne pytanie. Czym zajmuje się diakon? Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium, nr 29 określa: „zadaniem diakona, stosownie do tego, co mu wyznaczy kompetentna władza, jest uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma Świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu. Poświęcając się powinnościom miłości i posługi (…)”.

Reklama

Jak rozpoznać obecność diakona w Liturgii? Przyglądając się jego szacie liturgicznej, jej historii oraz symbolice. Obecny strój diakona to dalmatyka, jednak nie zawsze tak było. Początkowo nosili oni kolobium, czyli krótką tunikę sięgającą zaledwie po kolana z niewielkimi rękawami, którą zastąpiono dalmatyką tj. szatą z białej wełny dalmackiej, sięgającej aż do stóp z obszernymi i długimi rękawami, ozdobiona purpurowymi wstęgami (rzymskim „clavi”).

Święty Sylwester, papież, pozwolił diakonom rzymskim używać dalmatyki przy liturgicznych obrzędach. Sławny filozof i teolog anglosaski Alkuin, twierdził, że zmianę wprowadzono, gdyż rękawy kolobium były zbyt krótkie, a za nieprzyzwoite uważano mieć gołe ręce podczas sprawowania świętych czynności. Dalmatyka mimo swej prostoty ma bardzo głęboką symbolikę. Jak podaje Antoni Nowowiejski w książce Wykład Liturgii Kościoła Katolickiego, „Kształt jej krzyżowy przypomina diakonowi, że winien krzyżować swoje złe skłonności. Brak szwu uwidacznia całość wiary. Szerokość rękawów jest symbolem miłości i dobrotliwości diakona. Z przodu i na plecach jaśnieją dwa pasy oznaczające miłość Boga i bliźniego (…) Rozwarcia z dwóch boków przypominają włócznie, która przebiła bok Zbawiciela”.

Posługa diakona jest obecna w Kościele od początku po dziś dzień. Mężczyźni, którzy zdecydowali się pójść za głosem powołania i otworzyli swoje serca na działanie Bożej łaski, stają się błogosławieństwem dla wspólnot lokalnych, jak i dla całej hierarchii kościelnej.

2022-06-07 12:35

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czas wyjść do ludzi z orędziem Chrystusa Zbawiciela

Niedziela częstochowska 24/2019, str. 1

[ TEMATY ]

święcenia diakonatu

Bożena Sztajner/Niedziela

Dziewięciu diakonów Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej przyjęło święcenia kapłańskie z rąk abp. Wacława Depo

Czas wyjść do ludzi z orędziem Chrystusa Zbawiciela – mówił do nowych kapłanów metropolita częstochowski 8 czerwca podczas uroczystej liturgii w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie. Mszę św. z abp. Wacławem Depo koncelebrowali m.in. przełożeni z Wyższego Seminarium Duchownego, na czele z rektorem ks. dr. Grzegorzem Szumerą oraz księża proboszczowie z rodzinnych parafii neoprezbiterów.

CZYTAJ DALEJ

Alicja z krainy dobra

Niedziela Ogólnopolska 51/2019, str. 52-54

[ TEMATY ]

miłosierdzie

wolontariat

Klaudia Zielińska

Nie lubi mówić o sobie. Unika udzielania wywiadów. Ratuje ludzi od śmierci, głodu, cierpienia i chorób. Misjonarka w Kenii i Tanzanii. Nazywana przez bliskich „Aniołem Afryki” lub „Matką Teresą z Polski”.

Krzysztof Tadej: Trzy lata temu w wywiadzie dla tygodnika Niedziela powiedziała Siostra m.in.: „Kiedyś pojechałam do jednej z wiosek. Witałam się z ludźmi i nagle usłyszałem dziwny pisk. Spytałam: «Co to takiego?». Wskazano mi jeden z domów. Wczołgałam się, bo nie było drzwi. Zobaczyłam dziecko leżące na liściach od banana. Piszczało z bólu. W jego uchu zagnieździły się robaki i wyjadały błonę bębenkową. Obok leżała matka i nie miała siły wstać. Umierała z głodu. Udało się uratować dziecko i matkę w ostatniej chwili”. Opowiadała Siostra również o innych dramatycznych sytuacjach w kenijskiej miejscowości Laare. Czy od tego czasu sytuacja się poprawiła?

CZYTAJ DALEJ

1. rocznica śmierci abpa Henryka Hosera

2022-08-13 15:25

[ TEMATY ]

abp Henryk Hoser

Karol Porwich/Niedziela

„To był człowiek o niezwykłej kulturze osobistej, oczytany, interesujący się sztuką, polityką, bieżącymi sprawami, medycyną. Potrafił bardzo uważnie słychać, próbujący się wczuć w drugiego człowieka" - tak wspomina arcybiskupa Henryka Hosera ks. Zenon Hanas SAC, przełożony Prowincji Chrystusa Króla Księży i Braci Pallotynów. 13 sierpnia mija pierwsza rocznica śmierci abp. Henryka Hosera, pallotyna, ordynariusza diecezji warszawsko-praskiej i wizytatora apostolskiego w Medjugorie.

Prowincjał ks. Zenon Hanas SAC w rozmowie z ks. Łukaszem Gołasiem SAC wspomina: - Jego historia życia jest wyjątkowa. Pochodził ze znanej warszawskiej rodziny ogrodniczej, to był ogrodniczy ród pracujący dla królów polskich w przeszłości. Henryk Hoser studiował medycynę, później pracował na misjach, potem w Paryżu, Belgii, gdzie był zaangażowany jako duszpasterz parlamentarzystów, później praca dla misji w Watykanie i funkcja wizytatora apostolskiego w Medjugorje. To były jakby takie punktowe zainteresowania arcybiskupa zwracające jednak uwagę na to, co jest ważne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję